“De website iseen soort positief-kritisch opinie-magazine, waarin je naast algemeen songfestivalnieuws ook opinieartikelen, bijdragen van gastredacteurs, columns, recensies, interviews en kritische verslagen van live-optredens en repetities kunt lezen. Een breed songfestivalmagazine dus,” aldus de oprichters.

Tijdens mijn verblijf in Oslo voor het 55ste Eurovisie Songfestival had ik een buitengewoon plezierig interview met Gert Waterink. Het resultaat lees je hier!

Je kunt het item bekijken op de website van Shownieuws.

Ralf Mackenbach behaalde met zijn zelfgeschreven nummer Click Clack de eerste plaats, dankzij de support van televoters en vakjuryleden in de andere 12 deelnemende landen.

Het was bijzonder om Nederland eens een Eurovisie-evenement te zien winnen, 34 jaar na de overwinning van Teach-In op het volwassenenfestival. Kritiek dat Nederland het songfestival niet zou kunnen winnen – waarbij het beschuldigende vingertje vaak richting oost-Europa wordt gewezen – is dus wat mij betreft van de baan

Meer info: www.junioreurovision.tv

Veel mensen vragen zich af wat die functie nu precies inhoudt en wat ik gedurende twee weken in Moskou heb gedaan. Ik zal een poging wagen daar in deze post antwoord op te geven.

Als Manager Communicatie & PR ben ik verantwoordelijk voor alle externe communicatie vanuit de internationale organisatie. Ik heb dus vrij weinig te maken met de Nederlandse deelname – niet meer of minder dan die van de andere 41 deelnemende landen. Mijn werk is onder te verdelen in drie categorieën:

• Aansturen van nieuwe media-activiteiten
• Relaties onderhouden met de internationale media
• Het adviseren een aansturen van de gastomroep

Het perscentrum van het 54ste Eurovisie Songfestival opende haar deuren op 2 mei. Daarom ben ik op 30 april al naar de Russische hoofdstad afgereisd om samen met de organisatoren te kijken of alle faciliteiten in orde waren. Channel One Russia, de organiseren omroep, huurde SPN Ogilvy in om alle persfaciliteiten te verzorgen. De eerste indruk was zeer goed, het team gemotiveerd en de vooruitzichten waren optimistisch! Na een uitgebreide briefing van mijn kant kon iedereen aan de slag. Leuke anekdote: Traditioneel dans ik tijdens die meeting op de persconferentie-tafel. Niet omdat ik zo goed kan dansen, maar om te testen of de tafel dat aankan. Zo nu en dan beklimt een enthousiaste deelnemer de tafel om zijn of haar kunsten te vertonen, en dan wil je geen ongelukken Enfin, de tafel hield ‘t, en het ijs was gebroken!

Tijdens de zogenaamde event weeks wordt volop gerepeteerd. Na elke repetitie – elk land repeteert twee keer – volgt een persconferentie. Een eenvoudige rekensom (42 landen x 2 persconferenties) leert dat er gedurende die twee weken 84 persconferenties worden belegd. Daar komen nog de persconferenties van de winnaars, de presentatoren en de organisatoren bij. Al met al zo’n 90 persconferenties, die volgens een beproefde routine worden afgewerkt. Voor het team van de organiserende omroep is dit een behoorlijke beproeving. Mijn team en ik hebben enkele jaren ervaring met deze routine, maar voor de mensen van de gastomroep is het elk jaar weer een hele nieuwe ervaring. De Russen doorstonden de test met glans!

Die twee weken bestaan voor mij vooral uit contact onderhouden met de media, de fans en de crew. Dat betekent vooral veel vragen beantwoorden. Journalisten willen nieuws. De crew wil antwoord op de vraag “hoe ging dat nou in voorgaande jaren” en de fans zijn vooral heel nieuwsgierig! Het new media team – 10 fijne collega’s – dat ook onder mijn verantwoordelijkheid valt, opereert inmiddels geroutineerd. Het is het derde jaar dat we met elkaar werken. Daarnaast had ik rondom de live shows het genoegen ondersteund te worden door mijn beste vriend en gerespecteerde collega Danny Mekic’. Tijdens de live shows hebben we samen de zogenaamde photo pools gecoordineerd. Dat zijn twee groepen fotografen – een kleine (12) en een grote (42) – die respectievelijk gedurende de hele live show, danwel zodra de winnaar op het podium verschijnt, foto’s mogen maken in de arena. Enerzijds wil je de persbureaus en grote mediabedrijven helpen bij het verkrijgen van de beste en mooiste foto’s, anderzijds kan en mag dit de productie van de TV-show niet verstoren.

Tussen de bedrijven door probeer ik zoveel mogelijk verbeterpunten voor de toekomst op te schrijven, zodat we volgend jaar nog beter, nog efficienter en nog professioneler te werk kunnen gaan.

Alles bij elkaar hebben we gedurende die twee weken 2,238 journalisten uit meer dan 80 landen over de vloer gehad. En minister-president Putin! Een uur voor zijn onaangekondigd inspectiebezoek kreeg ik van een van organisatoren een briefje in mijn handen gedrukt, inclusief ernstige gezichtsuitdrukking. ‘Putin at 12:00′ stond erop. Ik keek op mijn horloge… 11:24… Goed. “This is fun, people,” zei ik nog tegen het team. Geruisloos bereidden we ons voor op de komst van de delegatie. Het bezoek, dat zo’n 30 minuten duurde, verliep verder vlekkeloos. Een bijzondere ervaring!

In de tweede week had ik, onder anderen, een cameraploeg van CNN over de vloer. Speciaal voor het programma Backstory heb ik ze een exclusieve rondleiding achter de schermen gegeven. Het item, dat meermaals wereldwijd is uitgezonden, vind je hier.

Op dinsdag 12 mei vond de eerste halve finale plaats. Zo’n eerste live show is toch altijd spannend. Je werkt er een heel jaar naartoe en dan is het moment daar dat Europa het resultaat van 12 maanden noeste arbeid ziet. Na de show leidde ik samen met Dimitry Shépelev, die de Oekrainse versie van Idols presenteert, de persconferentie met de 10 winnaars (net als die na de tweede halve finale, trouwens).

Na twee weken van repetities, persconferenties, interviews, uitdagingen, feestjes, ups en downs, en natuurlijk heel hard werken was het op zaterdag 16 mei dan eindelijk zover; de Finale van het 54ste Eurovisie Songfestival. 25 landen waren vertegenwoordigd. Al vrij snel ging de Noorse Alexander Rybak er met de winst vandoor. Het waren de Nederlandse douze points die hem uiteindelijk over het magische point-of-no-return duwde – vanaf dat moment kon hem de overwinning niet ontgaan. Zijn zelfgeschreven nummer Fairytale is hard opweg om een internationale hit te worden – en daar zijn we natuurlijk ontzettend blij mee! Vlak na de finale had ik de eer de winnaar te mogen presenteren tijdens ‘zijn’ overwinnings-persconferentie, waar ruim 1,000 journalisten van over de hele wereld op afkwamen. Je kunt die persconferentie, evenals de live shows zelf, terugkijken op www.eurovision.tv/esctv.

Het resultaat: Een ijzersterke finale. Een Webby Awards Honoree vermelding voor de website, die meer dan 70 miljoen pageviews serveerde. 125 miljoen televisiekijkers. Zo’n 750.000 streaming sessies. Een record aantal stemmen per telefoon en SMS (de exacte cijfers kan ik nog niet prijsgeven, maar de eerste indicatie is bemoedigend). En natuurlijk vele tienduizenden items in kranten en tijdschriften, op radio en televisie, en natuurlijk op het internet… van Australie tot Canada, en van IJsland tot Azerbaijan!

Maar, al het harde werk van mezelf ten spijt, het waren de mensen die me het meest geraakt hebben. De artiesten en hun aangang – 1500 delegatieleden! – die stuk voor stuk keihard hebben gewerkt. De meer dan 3,000 crew-leden en vrijwilligers die dit alles hebben mogelijk gemaakt. Mijn eigen team van 10 fantastische mensen! De 300 aanwezige fans. De 2,238 toegewijde journalisten. Ik heb in Moskou meer vrienden gemaakt dan op welk songfestival dan ook! Ik kijk ernaar uit een aantal ervan op korte termijn weer te ontmoeten. Foto’s van ons afscheid, kort na de finale, vind je hier!

9 juni vlieg ik alweer naar Oslo voor de eerste briefing met de Noorse omroep, die het 55ste Eurovisie Songfestival op 25, 27 en 29 mei 2010 gaat organiseren in de hoofdstad. Het eerste contact is uiterst plezierig, dus ik heb er nu al zin in!

In Londen is men recent weer aan het twijfelen geslagen. Verschil met de voorgenomen kandidaatstelling van Nederland is dat Londen de Spelen al ‘in the pocket’ heeft. “Hadden we het maar geweten (dat er een economische crisis zou toeslaan, red), dan hadden we onszelf nooit voor de Spelen van 2012 kandidaat gesteld,” zou de verantwoordelijk minister hebben toevertrouwd aan een groepje insiders. Crisis of niet, de Spelen van 2012 moeten doorgaan.

2028 ligt gelukkig nog ver voor ons. Een aantal prominente Nederlanders, onder wie de Prins van Oranje en Erica Terpstra, maken zich sterk voor het binnenhalen van de Spelen, precies 100 jaar nadat de eer Amsterdam al eens ten deel viel. Hoewel een officiële kandidaatstelling nog moet plaatsvinden – dat zou pas over een jaar of 15 zijn – zou dit niet de eerste keer zijn dat Nederland een tweede Olympiade wil binnenslepen. In de jaren ‘80 was Amsterdam opnieuw kandidaat, dit keer voor de Spelen van 1992. De hoofdstad ging roemloos ten onder, viel al in de eerste stemronde af en Barcelona streek met de eer.

Over de oorzaak van het falen in de aanloop naar de Spelen van ‘92 werd lang gespeculeerd. Critici weten het verlies aan de sterke maatschappelijke anti-beweging en de geringe moeite die het comité had gedaan om de bevolking enthousiast te krijgen. Nederland liep gewoonweg niet warm voor de Spelen en zag het grootse evenement vooral als kostenpost. Nederland zou ‘te klein’ zijn voor zoveel internationale ambitie.

Al liggen de Olympische Spelen van 2028 nog 20 jaar voor ons en ligt de Nederlandse kandidaatstelling nog op de tekentafel, ook nu wordt de Olympische droom lauw ontvangen onder de bevolking. Bij de keuze van een gaststad zal het Internationaal Olympisch Comité ook nu veel waarde hechten aan maatschappelijk draagvlak. Werk aan de winkel voor het NOC-NSF dat, samen met de Nederlandse overheid, de burger enthousiast moet krijgen. Communicatie dus. Veel, consistente en heldere communicatie.

Er is werk aan de winkel voor het OP28-team. En voor communicatietalent. Wellicht doen de plannenmakers er beter aan de kaarten nog even voor zich te houden. Het risico van te vroeg pieken – we hebben nog zo’n 12 jaar te gaan voordat de gaststad voor de Spelen van 2028 wordt gekozen – ligt voor de hand. Wat het team niet ontbreekt is tijd. Tijd om na denken en met een goed plan voor de dag te komen. Een communicatieplan, welteverstaan. Want dat kan weleens de bepalende factor worden in het antwoord op de vraag of het er voor OP28 op, of eronder gaat worden…

Dit artikel verscheen eerder op de website CommunicatieOnline.nl.